Oo. NaAngpaO .o...'s profile¯¨'*•~-.¸¸,.-~*' NaANgpa...PhotosBlogLists Tools Help

¯¨'*•~-.¸¸,.-~*' NaANgpaO '*~-.¸¸,.-~•*'¨¯

"ฝัน" เท่านั้นที่ทำให้เราได้กลับมาเจอ แต่ครั้งนี้ฉันต้องยอมให้เธอบอกลา เพียงตรงนี้แล้วเราจะเจอกันในความฝัน พบกัน ฉันจะรอ!!
••.•´¯`•.•• เอ๊ะ โอ่!!! เรามีอารายจะบอกแหละ อยากบอกว่า.....คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลยยยยน้า + คิดถึง CPE ทุกคนนะ + คิดถึง CB4 Floor 8 + คิดถึง ยามที่คอยรับ-ส่งบัตรจอดรถให้เราทั้งหน้าและหลัง ม. + คิดถึงส้มตำหลัง ม. จัง + คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึงน่ะ ••.•´¯`•.••
May 04

The Last tIme!!



หวัดดีคร้าบบ และแล้วเราก้อกลับมาอีกครั้งตามคำเรียกร้อง (ใครเรียกร้องว่ะ 555+)
ไม่ได้อัพซะนานเลย นานมากมายอ่ะ ตอนแรกตั้งใจว่าพอปิดเทอมปุ๊บจะอัพปั๊บ แต่..
ปิดก้อเหมือนไม่ได้ปิดต้องมาทำ Project มากมาย โคตรเซ็งเลย เหอๆ
ปีนี้ก้อเหมือนทุกปีที่ต้องยก PC ไปทำที่หอเพื่อนอีกตามเคย 555+
(เมื่อไหร่ Leopard จาออกฟร่ะ อยากซื้อ Notebook กะเค้ามั้งแล้วน่ะ ชิส์ๆ)
พอทำ Project เส็ดก้อใช่ว่าจะได้อยู่บ้าน ต้องระเหเร่ร่อนมาทำงานที่มหาชัย(ไกลโคตร) เพราท่านพ่อได้จัดหาให้ หุหุ

แล้ว ณ เวลาที่เขียนอยู่นี่ก้อไม่ได้อยู่บ้านน่ะครับท่าน จาอยู่ไหนได้ล่ะ ก้อต้องเป็นที่ทำงานอยู่แล้ว
ว่าแต่ไม่ค่อยเหมือนมาทำงานเท่าไหร่อ่ะ เหมือนมานั่งหายใจทิ้งไปวันๆ เฮ้ออออ!!! เสียเวลาจิงๆ อยากกลับบ้านมากมายยยยย..
สงสัยอ่ะเดะว่า บ. อารายไม่มีงานให้ทำ หุหุ เอาเป็นว่าเดี๋ยวจาเล่าให้ฟังน่ะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า........... บริษัทนี้คือ Civic Media Co., LTD. ไม่รู้จักกันอ่ะจิ อิอิ
บ.นี้เค้าทำเกี่ยวกะป้ายไฟวิ่งๆอ่ะ เช่น ป้ายบนทางด่วน ป้ายคิวตามธนาคาร ป้ายที่ major ก้อทำน่ะ ประมาณนั้นอ่ะแหละ
ส่วนเราเข้ามาทำในส่วนที่เรียกได้ว่าเป็นหัวใจของบริษัทเลยน่ะนิ โหะๆ (ดูยิ่งใหญ่เชียว 555+)
ส่วนนี้เค้าเรียกว่า R&D อ่ะ (ปล.ย่อมาจากอารายก้อไม่รู้อ่ะ) แต่เฉพาะแผนกนี้น่ะอยู่ตึกเดียวทั้งแผนกเลย
ดูเหมือนมีคนเยอะป่ะเรียกว่าแผนก แต่จิงๆแล้วมีอยู่ประมาณ 10 กว่าคนอ่ะ แล้วทั้งหมดก้อล้วนแต่เป็นผู้ชายทั้งสิ้น หุหุ
ทั้งตึกมีผู้หญิงอยู่ 3 คน ได้แก่ พี่แหม่ม เป็นธุรการ แล้วก้อเราเอง คนสุดท้ายคือ แม่บ้าน 555+
กลับเข้ามาพูดถึงเรื่องแผนกกันดีกว่า ส่วนของR&D เนี้ยะ แยกออกไปเป็น teams อีกน่ะประมาณ 5 teams อ่ะ
แล้วตัวเรานั้นก้ออยู่ team software นั่งเขียนโปรแกรมกันทั้งวันอ่ะ (หมายถึงพวกพี่เค้าน่ะ 555+)
ส่วนเราต้องนั่งทำ Web Application by C# อ่ะ ยากชิบ ไม่เคยทำมาก่อน
ตอนนี้ก้อพยายามนั่งทำอยู่ แต่..ทำไม่ได้ว่ะ555+ ก้อเลยนั่งทำ interface คร่าวๆไปก่อนอ่ะ


+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+


เทอมที่ผ่านมามีเรื่องราวมากมายจิง ส่วนใหญ่มีแต่เรื่องที่ไม่ค่อยดีซะเท่าไหร่ เรื่องไม่เป็นเรื่อง เรื่องที่ไม่จบไม่สิ้นซะที
ไม่น่าเชื่อว่าแค่เทอมเดียวมันจาเกิดอารายได้มากมายขนาดนี้ แล้วเรื่องทั้งหมดก้อนำมาซึ่งความสูญเสียครั้งใหญ่หลวง
ทั้ง เสียใจ เสียความรู้สึก เสียดายเวลา เสียน้ำตา เสียตัง เสียของ เสียสมาธิ เสียความเป็นตัวของตัวเอง ที่สำคัญ "เสียเพื่อน"
ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ แต่ยังงัยซะมันก้อเกิดมาแล้ว แล้วเราก้อทำเต็มที่แล้ว สุดความสามารถแล้ว ก้อได้เท่านี้แหละ
แต่เราก้ออยากจะบอกว่า เรา..

...ขอโทดน่ะ...

ขอโทด...สำหรับการกระทำที่แสดงออกมา

...ขอโทดน่ะ...

ขอโทด...สำหรับคำพูดที่ออกมาจากปาก <ทั้งที่ตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ>

...ขอโทดน่ะ...

ขอโทด...สำหรับคำพูดที่พิมออกมา <ทั้งที่ตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ>

...ขอโทดน่ะ...

ขอโทด...ที่ช่วยได้น้อยมากมาย

...ขอโทดน่ะ...

ขอโทด...ที่ทำให้มันกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้

...ขอโทดน่ะ...

ขอโทด...ที่ทำให้เธอเห็นว่าฉันไม่เข้าใจเธอ

...ขอโทดน่ะ...

ขอโทด...ที่คิดว่าเธอก้อไม่เข้าใจฉันเหมือนกัน

...ขอโทดน่ะ...

ขอโทด...ที่ไม่ได้ทำในสิ่งที่เธอคิดว่าฉันควรทำ

...ขอโทดน่ะ...

ขอโทด...ที่ทำในสิ่งที่เธอคิดว่าฉันไม่ควรทำ

...ขอโทดน่ะ...และ...ขอบคุณน่ะ...ที่เรายังคงเป็นเพื่อนกัน...

แม้ความรู้สึกจะเปลี่ยนไปก้อตาม แต่เราก้อหวังว่าซักวันมันคงจะกลับมาแน่นอน เชื่อดิ!! ถ้าเราทุกคนพยายาม

รู้มั้ยว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นมันทำให้เรา"โต"ขึ้นมานิดนึง ทำให้เราคิดมากกว่าเดิมเวลาจะพูด หรือทำอาราย
ขอให้รู้ไว้เวลาที่เรา"เงียบ" เราไม่ได้เป็นอารายหรอก แต่เรากะลังคิดอารายบางอย่างอยู่
บางอย่างที่เราไม่รู้ว่า ถ้าพูดหรือทำออกไปจะไปกระทบใครบ้างรึป่าว เราก้อเลยต้องคิด คิด แล้วก้อคิด

...โปรดเข้าใจเรา แล้วเราจะพยายามเข้าใจพวกคุณ...

+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*

1 เดือนแล้วซิน่ะ กับ iMac ที่ได้มาแบบเอ๋อๆ หุหุ
ใครจะไปคิดว่าจะได้มาง่ายแบบนี้ ไม่ใช่ว่าได้ฟรีอารายหรอกน่ะ แต่แค่เดินผ่านก้อได้มาแล้วอ่ะ

=============================================================================

คำพูดที่เธอพูดวันนั้นมันยังอยู่ในใจเราตลอดมา เราไม่คิดเลยน่ะว่าทำไมเทอถึงพูดมันออกมาได้ ถึงเทอจะไม่ได้คิดอารายกับประโยคที่เทอพูดออกมาก้อตาม
แต่เราอยากบอกให้เทอรู้ว่า มันทำให้เรา "เจ็บ"และ"เสียความรู้สึก "มาก มันเป็นประโยคที่ทำให้เรารู้สึกว่า "เราไม่มีสมอง" ที่จะทำอารายได้เอง
เรารู้ว่าเทอไม่ได้มีเจตนาไม่ดี ใช่มั้ย??
แต่ต้องขอบใจเทอมากที่ทำให้เราคิดอารายได้มากมาย จากคำพูดแค่ไม่กี่ประโยคของเทอ ซึ่งคนที่ไม่มีสมองอย่างเราไม่น่าจะคิดได้เองด้วยคำพูดไม่กี่ประโยค แต่เทอทำได้ เทอทำให้เราเข้าใจอารายบางอย่างได้
...ขอบใจน่ะ...
และวันนั้นก้อทำให้เราได้ตัดสินใจทำอารายบางอย่าง แบบไม่ต้องคิดนานเลย ดีจิงๆ

=============================================================================

มันคงถึงช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งอีกครั้งแล้วซิน่ะ


















































































































** ที่เว้นว่างไว้ ไม่ได้เกิดจากความผิดพลาดแต่ประการใด **

หากแต่มีเรื่องเยอะมากมายระหว่าง 1 ปีที่ผ่านมา

มีเยอะซะจนไม่รู้จาเขียนอารายลงไปดี ก้อเลย..

ขอเว้น...ว่างไว้ เพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ต่างๆนะ


และ

... สุดท้าย ...


*-* เรา ขอ จาก ไป อย่าง สงบ *-*


บายจ้าาา



May 02

อ่านเอาเองนะ!!

เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า
เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมายแล้ว
มนุษย์เกิดขึ้นมาท่ามกลางความโดดเดี่ยว พร้อมด้วยหัวใจคนละ 1 ดวง
เมื่อ มนุษย์ 2 คนมาพบกัน เราจึงเรียนรู้ว่า 1 + 1 อาจจะยัง คงเท่ากับ 1
แต่ความโดดเดี่ยวนั้นหายไป ที่ เล็กๆ ขนาดไม่ใหญ่โตไปกว่ากำปั้น
ที่ทำให้เราอยู่รวมกันบนโลกใบนี้อวัยวะที่สะกดด้วยอักษรง่ายๆ ใช้
แทนคำว่า "รัก" ได้เป็นอย่างดี
 
ความรัก ที่ประทับใจขอเก็บไว้ในใจแล้วอมยิ้มนะ
ความรัก ที่ไม่ประทับใจขอเก็บไว้เป็นประสบการณ์
ความรัก ที่ทำเพื่อผู้อื่นเป็นความภูมิใจแบบเก็บไว้เอง
ความรัก ที่ทำเพื่อตัวเองนั่นไม่เรียกว่ารัก
ความรัก ที่คุณเจอในอดีตขอให้เป็นความทรงจำที่แสนดี
ความรัก ที่คุณเจอในปัจจุบันขอให้สมหวังกันทุกคน
ความรัก ที่คุณจะเจอ ในอนาคตให้อธิษฐานกันเอาเองนะ
 
"ถ้าอ๊อกซิเจนทำชีวิตนี้ดำรงอยู่ได้
ความรักก็ทำให้การมีชีวิตนั้นมีความหมายมากยิ่งขึ้น"
 
 
เคยมั้ยที่จะมี คุณเคยมีคนแบบนี้ที่ไม่ ใช่พ่อแม่พี่น้องหรือยัง?
ตอบตัวเองให้ได้ว่าใคร
 
เคยมั้ยที่จะมี...คนให้อภัยคุณทุกอย่าง
เคยมั้ยที่จะมี...คนอยู่เคียงข้างคุณเวลาที่คุณเสียใจ
เคยมั้ยที่จะมี...คนจดจำความเป็นคุณได้ทุกอย่าง
เคยมั้ยที่จะมี...คนยอมเสียสิ่งที่รักเพื่อคุณ
เคยมั้ยที่จะมี...คนเห็นคุณสำคัญกว่าเพื่อน
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยู่ด้วยเฉย ๆ แล้วมีความสุข
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่มั่นใจในคำว่ารักของคุณ
เคยมั้ยที่จะมี...ไม่อายเมื่อเดินข้างคุณ แม้คุณหน้าตาไม่ดีก็ตาม
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ทนคุณได้ไม่ว่า คุณจะด่า จะว่า เค้ ายังไง
 
เคยมั้ยที่จะมี...คนรับได้ในสิ่งที่คุณเป็นไม่ว่าจะมีคนมาว่าร้ายคุณยังไง
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่เห็นความผิดของคุณเป็นเรื่องน่ารัก
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยากตื่นมาแล้วก็เจอกันสาส
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงเค้า แม้ว่าคุณไม่เหงาก็ตาม
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงคนแรก เมื่อคุณทุกข์ใจ
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณรู้ว่า เค้าช่วยให้คุณสบายใจได้
เคยมั้ยที่จะมี...คนแคร์คุณมากมาย ไม่ว่าคุณจะทำร้ายเค้า ยังไง
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่รับรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณ
เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ยังรักคุณแม้คุณไม่เห็นความสำคัญของเค้าเลย
 
ถ้าคุณเคยมีเค้าคนนี้อยู่จริง คุณควรถนอมเค้าไว้ให้ดี
ถ้าคุณสูญเสียเค้าไปคุณเองที่จะเป็นคนเสียใจ
 
ความหมายของหัวใจ เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต
แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมายแล้ว
April 29

[[~~ ล้า ลั่น หล่า ~~]]

วันเสาร์ที่ 29 เมษายน 2549
( ห้องนอนที่บ้านอันแสนสุข )

 
ถึงเวลาแล้วแหละ ที่เราจามาอัพ Spaces ซะที
 
ดองมานานมากมายอ่ะ เนอะ!! อิอิ...
 
~~~~~~~~~~
 
นี่ๆๆๆๆๆๆ!!! มีอารายจาเล่าให้ฟังด้วย เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกน่ะ สำหรับเราอ่ะ
 
พูดแล้วยังเศร้าไม่หาย T_T
 
ก้อช่วงสงกรานต์อ่ะจิ  คนอื่นเค้าได้ไปเล่นน้ำกัน
 
ส่วนเราอ่ะเหรอ ต้องนอนอยู่บ้านตลอดเลยอ่ะ แย่จิง
 
ทำไมถึงต้องนอนอยู่บ้านอ่ะเหรอ??  พูดแล้วจาหาว่า "โม้"
 
ก้อเราไม่สบายอ่ะ ไม่น่าเชื่อล่ะซิ!! เรายังไม่อยากจาเชื่อเลยง่ะ
 
เป็นไข้ ลุกไม่ขึ้นอยู่ 2 วัน 2 วันเลยน่ะ บ้าไปแล้วอ่ะ
 
ปกติเราไม่สบายแค่ วันเดียว เองน่ะ ไม่เคยเป็นนานขนาดนี้เลยอ่ะ..
 
พอวันที่ 3 หวังอย่างแรงว่าจะหาย พอตื่นเช้ามาปรากฏว่าเกิดอารายขึ้นรู้มั้ย
 
ก้อที่แขนเราอ่ะดิ มีผื่นขึ้นเต็มเลย วันนี้เลยต้องไปหาบุคคลที่ได้ชื่อว่า "รักษาคนได้" ด้วย
 
แล้วเค้าคนนั้นก้อบอกเราว่า สงสัยจาเป็น "หัด" นะจ๊ะ
 
ตายยยยยยยยแล้ววววววววววว~~~~~
 
ฉ้าน.........เป็น.........หัด
 
หัดอ่ะ  รู้จักมั้ย!!!
 
เค้ายังบอกอีกว่า จาเป็นผื่นไปจนมันลงไปที่ขาอ่ะ คือว่าผื่นมันจาขึ้นจากหัวลงล่าง
 
น่ากลัวชะมัด!!
 
รู้ป่าว?? ไม่รู้อ่ะดิ จารู้ได้งัยล่ะ อิอิ
 
ยาที่หมอให้มา "โคตรขม" อ่ะ "ขม"มากเลยน่ะ ไม่เคยกินยาที่ไหน "ขม" ขนาดนี้มาก่อนเลย
 
แหวะ!!!!!
 
การ "ป่วย" นี้มันเป็น ความ "ซวย" อย่างนึงจิงๆ
 
 
ระยะเวลารวมของการป่วยเป็น "หัด" ตั้งแต่
วันที่ 13-19 เมษายน 2549
รวมทั้งสิ้นก้อ 7 วัน
 
.....โห!!!! ตั้ง 7 วันแหนะ แหม!! ทำ ไป ได้.....
 
 
 
 
 
 
 
เห้ออออออ!!!!!~~~~
 
ทำไมปิดเทอมมันไม่มีอารายทำเลยน้า!!
 
..อยากไปเรียนอ่ะ ถึงแม้ปกติจาไม่ค่อยได้เรียนเท่าไหร่..
 
แต่อย่างน้อยก้อได้ไปเจอ "เพื่อน"
 
ได้ "คุย"  ได้ "หัวเราะ"  ได้ "ทะเลาะ"  ได้ "ไปเที่ยว"  ได้ "ลอกการบ้าน"
 
ได้ "กินข้าวด้วยกัน"  ได้ "สุมหัวกัน"  และ ได้ "อารายๆ กันอีกมากมาย"
 
 
 
คิดถึง "เพื่อน" ทุกคนนะ
 
....................
 
 
 
ตอนนนี้เรามีความสุขมากมายอ่ะ ก้อมีเน๊ตเร็วแบบ..ปี๊ด ปี๊ด อ่ะ มาให้เราใช้ด้วย
 
!!คริคริ!!
 
 ^^ ดีใจจัง ^^
 
 
 
 
 
สงสัยต่อไปเราจากลายเป็นคนที่อยู่ติดบ้านมากขึ้นมั้งเนี้ยะ อิอิ
 
เมื่อกี้โดน "ป่าปี๊ (พ่อ)" ว่าด้วย T_T
 
เรื่องก้อมีอยู่ว่ากะลังเล่นคอมอยู่อ่ะ ก้อเล่นมาตั้งแต่บ่ายแล้วแหละ เหอๆ
 
แล้วป่าปี๊ก้อกลับมาเห็นเรานั่งเล่นคอมตอน 4 ทุ่มกว่าๆ
 
ป่าปี๊เลยบอกว่า " โอ้โห!! ป่านนี้ยังไม่เลิกเล่นอีก  กลัวตาไม่บอดรึงัย จ้องคอมอยู่ได้ ฯลฯ "
 
 
ซะงั้นอ่ะ !!
 
มาแช่งกันซะได้ จัยร้ายจิงๆเลยเนอะ!!
 
 
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
 
 
ตอนนี้ก้อ 2.22 น. แล้วง่ะ
 
เช้าวันใหม่แล้วน้า
 
ไปนอนดีกว่า
 
GooD NiGhT
 
&
 
GooD MornInG
 
na ^-^
 
 
 
 
 
 
 
December 01

โหะๆๆๆ!!!

ลองทำดู อิอิ  ไม่มีไรหรอก...........
September 13

!!!~ ...AaLohAaaa... ~!!!

!!!~ ...AaLohAaaa... ~!!!
 
สวัสดี พ่อแม่พี่น้อง.....
ไม่รู้จาทำอารายอ่ะ อยู่ว่างๆ เลยมานั่งทำ spaces เล่น
กะว่าคงทำวันนี้วันเดียวอ่ะแหละ เพราะคงจาขี้เกียจทำอ่ะ หุหุ!!
 

Oo. NaAngpaO .oO LoVe U kA

Photo 1 of 34